19 Nisan 2017 Çarşamba

    Silmişler yüzünü, gecenin belleğinden. Her daim tek renk bakışlarının izi kalmış sade. Anlaşılması güçtü hem, sözcükler olmaksızın onca konusmuşluğunun... 

3 Nisan 2017 Pazartesi


    Kabuğun çatırdıyor, biraz daha uzaklaşsan kendinden, bana uzanacaksın, diyor kendinden emin. 

2 Nisan 2017 Pazar

Düştü bir kuyunun karasına düşer gibi zamanın derinliklerine, düştü kör bakışına sonuyokluğun. 

1 Nisan 2017 Cumartesi


    Kıyısında bir sözün, bekliyor, kararsız... Durdukça duracağı var. Biraz öteye gitse yırtılacak sanki atlas yüzü ve donuk bakışları düşecek.


    Uzandı, bahar sıcağına, büyük  bir taşın. Hiç yıpranmamış gibi taş, sert iklimden. Ve ışıkla yontulmuş gibi kaygan ve anaç... Hırkasını katlayıp koydu başının altına ve kederini ise kara bir yılanın kuyruğuna taktı, su gibi akışını izledi yumuşak toprağın üzerinden. Bulutların tasasızlığına bıraktı sonra gözlerini.